Text Size

Χρησιμές Συμβουλές

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η κορυφαία οστική πυκνότητα είναι η μεγίστη κατά τη διάρκεια της ζωής επιτυγχανόμενη οστική πυκνότητα. Στη χώρα μας  η  οστική αυτή πυκνότητα  βρέθηκε ότι επιτυγχάνεται  στην ηλικία των 30 ετών περίπου στους άνδρες και των 25 ετών στις γυναίκες. Σύμφωνα με τις πρόσφατες απόψεις η υψηλότερη οστική μάζα κατά την νεαρά ενήλικο ζωή, σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοπόρωσης.  Η φυσική άσκηση επηρεάζει θετικά την οστική πυκνότητα σε νεαρούς αθλητές  στους οποίους η προσαρμογή των οστών  είναι ανάλογη της έντασης των ερεθισμάτων,όπως η σταδιακά αυξανόμενη επιβάρυνση στην προπόνηση με βάρη. Η θετική επίδραση της άσκησης σε διάφορες περιοχές του σκελετού (αυχένας του μηριαίου, Οσφυϊκη Μοίρα Σ.Σ. κ.ά.) διαπιστώνεται σε αθλητές που λαμβάνουν μέρος σε αθλήματα όπως  η άρση βαρών, η ενόργανη γυμναστική, οι χιονοδρομίες  και   σε δρομείς που καλύπτουν αποστάσεις έως 32 Km εβδομαδιαίως. Η αύξηση της οστικής μάζας δεν παρατηρείται μόνο στους αθλητές αλλά και στους καθημερινά ασκούμενους νέους,  

Η κορυφαία οστική μάζα καθορίζεται εκτός από τους παράγοντες εκείνους οι οποίοι δεν μπορούν να τροποποιηθούν όπως π.χ. οι γενετικοί και από αυτούς στους οποίους μπορούμε να επέμβουμε θετικά. Η άσκηση ή άλλως η αυξημένη φυσική δραστηριότητα  επηρεάζει θετικά την οστική μάζα και συμβάλλει στην πρόληψη της  οστεοπόρωσης. Εκτός από την συστηματική άσκηση ιδιαίτερο βάρος οφείλεται να δωθεί στους κινδύνους που  εχει  η ελάτωση της φυσικής δραστηριότητας των παιδιών σήμερα.

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Αιτιολογικοί παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση

Φυσιολογικοί παράγοντες

  • Έλλειψη οιστρογόνων (Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση)
  • Γήρας (Γεροντική οστεοπόρωση)

Παθολογικοί παράγοντες

  • Ακινησία
    I. Παράλυση
    II. Μετεγχειρητική
  • Γενετικοί παράγοντες
    I. Ατελής οστεογένεση
    II. Ομοκυστεονουρία
  • Ορμονικοί παράγοντες
    I. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    II. Υπο-Υπερθυρεοειδισμός
    III. Υπογοναδισμός
    IV. Ινσουλινεξαρτώμενος Σακχαρώδης Διαβήτης
    V. Υπερκορτιζολαιμία
  • Νόσοι
    I. Ρευματοειδής Αρθρίτις
    II. Κίρρωση
    III. Νεφρική ανεπάρκεια
    IV. Φλεγμονώδης νόσος εντέρου
  • Φάρμακα
    I. Κορτιζονοθεραπεία
    II. Αντιπηκτική αγωγή
    III. Αντινεοπλασματική αγωγή
  • Νεοπλάσματα
    I. Πολλαπλούν μυέλωμα
    II. Λέμφωμα/λευχαιμία
    III. Μεταστατική νόσος

Από:www.disabled.gr/lib/?p=20506

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

To νεύρωμα Morton  χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη καλοήθους ογκιδίου  κυρίως στο τρίτο  και το δεύτερο πελματιαίο νεύρο. Πιο συχνά σε ποσοστό 80%-85% η πάθηση αφορά το τρίτο μεσοδακτύλιο διάστημα. Είναι πιο συχνό  σε  γυναίκες ηλικίας  40-50 ετών. Το πιο κλασικό σύμπτωμα είναι  ο καυστικός πόνος κατά τη βάδιση  ή σε παρατεταμένη ορθοστασία  που αναγκάζει πολλές φορές τον πάσχοντα να  βγάζει τα υποδήματα του. 

            Για να τεθεί ασφαλώς η  διάγνωση της πάθησης πρέπει να αποκλειστούν άλλα αίτια πόνου στην  περιοχή των  μεταταρσίων όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, νευρολογικές  παθήσεις  όπως  οσφυιϊκή ριζίτιδα αλλά και μεταταρσαλγία από την πίεση των κεφαλών  του 3ου και 4ου μεταταρσίου.

            Μπορεί να δοκιμασθεί η συντηρητική θεραπεία με μαλακά πέλματα κάτω από τις κεφαλές των μετατταρσίων  ή τοπική ένεση κορτιζόνης, αλλά όταν αυτά τα μέτρα αποτύχουν   χρειάζεται η  χειρουργική αντιμετώπιση  της πάθησης η οποία συνήθως  συνοδεύεται από ικανοποιητικά αποτελέσματα .

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

22 / 02 / 2008
Παραπονιέται το παιδί σας για προβλήματα στη μέση του;

Ακόμη και η σχολική τσάντα ενοχοποιείται για πόνους στη σπονδυλική στήλη. Αν η παιδική-εφηβική οσφυαλγία δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, ενδέχεται να ακολουθεί τα παιδιά στην ενήλικη ζωή τους ενώ, σπανιότερα, προειδοποιεί για πιο σοβαρά νοσήματα. Δέκα αλήθειες για την παιδική-εφηβική οσφυαλγία αποκαλύπτει ο Αντώνης Γ.Αγγουλές, PT/ MD ορθοπεδικός χειρουργός - φυσικοθεραπευτής.
1. Η οσφυαλγία στα παιδιά σχολικής ηλικίας αυξάνει συνεχώς παρότι, σύμφωνα με έρευνες, μόνο το 24% των παιδιών ζητούν ιατρική βοήθεια κάθε χρόνο.
2. Μελέτη σε μαθητές ηλικίας 14 ετών με οσφυαλγία, έδειξε πως έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν τα ίδια συμπτώματα στην ηλικία άνω των 25 ετών.
3. Η παιδική, εφηβική οσφυαλγία είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, αλλά δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά η συσχέτισή της με τη δραστηριότητα, την αύξηση των οστών και μυών στον αναπτυσσόμενο σκελετό.
4. Οφείλεται σε ανθρωπομετρικούς παράγοντες, στον τρόπο ζωής, στο μηχανικό φορτίο (κυρίως σχολικές τσάντες) και σε ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Ενδέχεται να συνδέεται με αναπτυξιακές ανωμαλίες (π.χ. κύφωση, υπερλόρδωση, ορισμένες μορφές σκολίωσης), μηχανικές διαταραχές, κατάγματα, φλεγμονές, νόσους του κολλαγόνου, όγκους και ογκόμορφες αλλοιώσεις.
5. Ανω του 80% των ενηλίκων έχουν υποστεί κάποιο επεισόδιο οσφυαλγίας, η οποία εμφανίζεται σαφώς με μικρότερη συχνότητα σε παιδιά και εφήβους. Το 5% παιδιών και εφήβων στην Ευρώπη ηλικίας 11-17 χρόνων παρουσιάζουν οσφυαλγία, με μεγαλύτερη συχνότητα στα κορίτσια.
6. Αντικρουόμενες είναι οι επιστημονικές απόψεις, αν ένας μαθητής που παραπονιέται για πόνο στη μέση πρέπει να συμμετέχει σε αθλήματα.
7. Η μεταφορά βαριάς σχολικής τσάντας στην πλάτη αποτελεί κοινή πρακτική και έχει ενοχοποιηθεί ως παράγοντας πρόκλησης οσφυαλγίας. Μερικές φορές, μικρά παιδιά μεταφέρουν φορτία ίσα με το 30%-40% του σωματικού τους βάρους.
8. Χρειάζεται να ληφθεί λεπτομερές ιστορικό του παιδιού (τραυματισμοί, οικογενειακό ιστορικό), πού ακριβώς είναι ο πόνος, πιθανές αντανακλάσεις του, η φύση, η έντασή του, αν συμβαίνει συχνά ή συνδυάζεται με άλλα συμπτώματα (λ.χ. πυρετός).
9. Η οσφυαλγία παιδικής-εφηβικής ηλικίας αποτελεί σύμπτωμα που ενδέχεται να υποκρύπτει σοβαρή παθολογία. Χρειάζεται καταγραφή των παραμορφώσεων στη σπονδυλική στήλη και έλεγχος τυχόν δυσμορφιών στα πόδια ή ατροφία των μυών (μηροί, κνήμες).
10. Ενώ οι περισσότεροι επώδυνοι τραυματισμοί στον αθλητισμό είναι ήπιοι, ο πόνος που παρατείνεται για μεγάλο διάστημα μπορεί να οφείλεται σε διάφορα παθολογικά αίτια (σπονδυλόλυση-σπονδυλολίσθηση, πρόπτωση μεσοσπονδυλίου δίσκου, νόσο του Scheuermann ή ακόμη και νεοπλασία).

Από:www.passtoport.gr/index.php?catItem=50&id=586&issue=11

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Αρχές Πρόληψης Οστεοπόρωσης

Η βασικότερη αρχή στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης και των δραματικών για τη σκελετικη υγεία συνεπειών της είναι η πρόληψη.  Αυτή στοχεύει κυρίως σε δύο κατευθύνσεις. Στην  επίτευξη υψηλής οστικής μάζας κατά τη νεαρά ηλικία  και την όσο το δυνατό λιγότερη μετεμμηνοπαυσιακή  οστική  απώλεια.

            Για το σκοπό αυτό η άσκηση και η σωστή διατροφή αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα.

Η άσκηση πρέπει να περιλαμβάνει την άρση  μέτριου βάρους  για την ενδυνάμωση του κορμού και των κάτω άκρων  ενώ ενθαρρύνεται επίσης η εκπαίδευση της ισορροπίας για την πρόληψη των πτώσεων ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Το ασβέστιο αποτελεί απαραίτητο συστατικό για την αύξηση και την ανάπτυξη του σκελετού. Η συνιστώμενη καθημερινή δόση είναι τα 1000 mg για τις ηλικίες 19-50 έτη  και τα 1200 για τις μεγαλύτερες ηλικίες ενώ  η μέγιστη επιτρεπτόμενη δόση είναι 2500 mg καθημερινά. Η πρόσληψη των συνιστώμενων αυτών δόσεων μειώνει την οστική απώλεια και αυξάνει την οστική πυκνότητα στην οσφυϊκή μοίρα αλλά δεν μπορεί να προλάβει τη σχετιζόμενη με τα οιστρογόνα οστική απώλεια.

Η βιταμίνη D είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της οστεοπόρωσης αφού μεγιστοποιεί την εντερική  απορρόφηση του Ca. Η έκθεση στον ήλιο για 10 – 15 λεπτά  δύο φορές εβδομαδιαίως  συνήθως επαρκεί  για το σχηματισμό του απαραίτητου μεταβολίτη. Η συνιστώμενη καθημερινή δόση της βιταμίνης D είναι 400 IU για τις ηλικίες 51-70 και 600 IU  για τις μεγαλύτερες ηλικίες.Τροφές πλούσιες στη βιταμίνη αυτή είναι εκτός από τα γαλακτοκομικά προιόντα, τα δημητριακά, ο  κρόκος του αυγού και τα λιπαρά ψάρια.

Ο καφές και η μεγάλη κατανάλωση τσαγιού πρέπει να αποφεύγονται όπως και η μεγάλη κατανάλωση λευκωμάτων. Η  κατανάλωση αλατιού αυξάνει την ποσότητα του  ασβεστίου  το οποίο αποβάλλεται με τα ούρα και γι'αυτό πρέπει να περιορίζεται

            Το κάπνισμα έχει βλαβερές συνέπειες για τη σκελετική οστική υγεία και γι’αυτό συστήνεται η διακοπή του ενώ η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να περιορίζεται και να μην ξεπερνάει τα δύο ποτά ημηρεσίως. 

 

 

 

Page 9 of 10