Text Size

Χρησιμές Συμβουλές

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΙΣ ΟΣΤΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ ΣΤΟΝ ΑΚΡΟ ΠΟΔΑ

 

 

 Οι πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι του άκρου ποδός παρά την σπανιότητα τους συχνά αποτελούν αντικείμενο καθυστερημένης ή και λανθασμένης διάγνωσης. Αυτό έχει σαν συνέπεια την εφαρμογή καθυστερημένης ή μη ενδεδειγμένης θεραπείας.

Οι  όγκοι  αυτοί του άκρου ποδός αποτελούν ένα μικρό ποσοστό 1-2 % των συνολικών οστικών όγκων. Από αυτούς περί τα ¾ είναι καλοήθεις όγκοι με καλή πρόγνωση. Ο οπίσθιος άκρος πόδας αποτελεί το σημείο εντόπισης για το 60 %, ο πρόσθιος άκρος πόδας στο 30 % και ο ταρσός στο 10 % των περιπτώσεων.Στην πλειοψηφία αυτών ανευρίσκονται όγκοι όπως το οστεοειδές οστέωμα, η ανευρυσματική κύστη και το εγχόνδρωμα.

Το οστεοειδές οστέωμα ανευρίσκεται κυρίως στον αστράγαλο, τα δάκτυλα , την πτέρνα και ακολουθούν τα οστά του ταρσού και τα μετατάρσια.Είναι πιο συχνό σε άνδρες 10-30 ετών. Χαρακτηρίζεται από επίμονο νυκτερινό άλγος το οποίο υφίεται με τα συνήθη αντιφλεγμονώδη και την ασπιρίνη. Αν και έχει χαρακτηριστική ακτινολογική εικόνα πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί ορισμένες φορές από το κάταγμα εκ κοπώσεως, την αλγοδυστροφία και την περιοχική οστεοπόρωση.

Η ανευρυσματική κύστη εντοπίζεται κυρίως στην πτέρνα, τον αστράγαλο και τα μετατάρσια σε νεαρά άτομα κάτω των 20 ετών. Η ανακάλυψη της μπορεί να συνοδεύεται με ιστορικό τραυματισμού λίγους μήνες πριν ή με παθολογικό κάταγμα. Το πόδι μπορεί να είναι οιδηματώδες και εξέρυθρο.

Τα εγχονδρώματα μπορούν να είναι μονήρη ή πολλαπλά. Ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία αφού είναι ανώδυνα. Η κακοήθης εξαλλαγή τους σε χονδροσάρκωμα είναι πολύ σπάνια και δεν χρειάζονται θεραπεία αν δεν προκαλούν επαναλαμβανόμενα καταγματα οπότε γίνεται απόξεση της βλάβης και τοποθέτηση μοσχευμάτων.

Οι κακοήθεις πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι ανευρίσκονται κυρίως στον οπίσθιο άκρο πόδα και κυρίως στην πτέρνα και στην πλειοψηφία τους αφορούν το σάρκωμα Ewing, το χονδροσάρκωμα και το οστεοσάρκωμα.

Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον πιο κοινό κακοήθη όγκο των οστών μετά το πολλαπλούν μυέλωμα. Μόνο 1 % όμως των περιπτώσεων εντοπίζονταιι στον άκρο πόδα. Συνοδεύεται συνήθως από ισχυρό άλγος, επίμονο οίδημα ερυθρότητα του δέρματος και επίφλεβο. Αναπτύσσεται ταχέως και δίνει γρήγορα πνευμονικές μεταστάσεις.

Το χονδροσάρκωμα μπορεί να είναι κεντρικό ή περιφερικό ανάλογα με την περιοχή του οστού από την οποία εξορμά. Επειδή αναπτύσσεται αργά συχνά διαφεύγει της έγκαιρης διάγνωσης. Επειδή μεθίσταται αργά η χειρουργική αντιμετώπιση του ιδιαίτερα η έγκαιρη συνοδεύεται από καλή πρόγνωση.

Το σάρκωμα Ewing είναι συχνότερο στους άρρενες και αναπτύσσεται συνήθως στα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος του άκρου πόδα με πιο συχνή εντόπιση στον οπίσθιο πόδα και ιδιαίτερα την πτέρνα. Η νόσος μπορεί να εμφανίζεται με ποικιλία άτυπων τοπικών και συστηματικών εκδηλώσεων.

Η διαφορική διάγνωση του σαρκώματος Ewing περιλαμβάνει κυρίως το οστεοσάρκωμα, η οστεομυελίτιδα το ηωσινόφιλο κοκκίωμα, το νευροβλάστωμα και τους περιφερικούς νευροεξωδερμικούς όγκους.

Συμπερασματικά οι πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπόψιν κατά  τη  διαφοροδιάγνωση των οστικών βλαβών που αφορούν τον άκρο πόδα ώστε να διαγιγνώσκονται έγκαιρα και να αποφασίζεται η πλέον κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση. Η ακριβής διάγνωση τους απαιτεί ενδελεχή κλινική εξέταση, σπινθηρογραφικό έλεγχο, έλεγχο με αξονική και μαγνητική τομογραφία. Για την τεκμηρίωση της διάγνωσης, η ιστολογική βιοψία της περιοχής της βλάβης είναι απαραίτητη. Ας σημειωθεί ότι τόσο η τεχνική όσο και το σημείο της βιοψίας είναι ιδιαίτερης σημασίας, αφού μπορούν να επηρεάσουν τη διάσωση του σκέλους όπως και την ίδια την επιβίωση του ασθενούς. Όταν τελικώς τεθεί η διάγνωση της νεοπλασίας ο ασθενής αντιμετωπίζεται από κατάλληλη ιατρική ομάδα σε ειδικό κέντρο.

 

 <-->

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η διάγνωση της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου του γόνατος συχνά γίνεται καθυστερημένα.

Παρά το γεγονός ότι είναι σχετικά συχνή και σοβαρή  κάκωση ιδιαίτερα στους αθλητές , πολλές φορές η διάγνωση της ρήξης του συνδέσμου αυτού δεν γίνεται  αμέσως και η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά ανεπαρκής. Σύμφωνα με μία μελέτη στη Μεγάλη Βρεττανία, η διάγνωση της ρήξης του συνδέσμου από τον αρχικό εξεταστή έγινε μόνο στο 9.8 % των ασθενών που υπέστησαν τον τραυματισμό αυτό. Στο 87 % μάλιστα των περιπτώσεων ρήξεως του συνδέσμου η αρχική αντιμετώπιση περιελάμβανε μόνο απλή ελαστική επίδεση. Επειδή οι κακώσεις αυτές έχουν σοβαρές συνέπειες για το γόνατο σε νέα  ως επί το πλείστον που έχουν μεγάλη δραστηριότητα , απαιτείται άμεση διάγνωση και κατάλληλη αντιμετώπιση από ειδικό  σε αθλητιατρικά θέματα Ιατρό  σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ασθενή.

Η κάκωση και ρήξη του πρόσθιου χιαστού μπορεί να γίνει  όχι μόνο μετά  από επαφή  και κτύπημα αντιπάλου στο γόνατο αλλά και από απότομη κίνηση κι ιδιαίτερα στρίψιμο πάνω στο ακινητοποιημένο στο έδαφος πόδι του αθλητή. Μπορεί να ακουστεί χαρακτηριστικός θόρυβος ενώ συνήθως αυτός που κτυπάει εγκαταλείπει τον αγώνα και το γόνατο του  διογκώνεται μέσα  σε λίγες ώρες από το λεγόμενο αίμαρθρο, δηλαδή από την παρουσία αίματος μέσα στην άρθρωση.

Καλό είναι να τοποθετείται πάγος αμέσως στο γόνατο , το πόδι να τοποθετείται ψηλά σε ανάρροπη θέση και να ακινητοποιείται. Ο Eιδικός Ιατρός με κλινικά  τεστ και πιθανόν με τη βοήθεια  της Μαγνητικής Τομογραφίας θα διαγνώσει τη βλάβη. Ιδιαίτερα τονίζεται η σημασία της καλής κλινικής εξέτασης αφού αυτή είναι που θα αποκαλύψει τη βλάβη που έχει γίνει στον πρόσθιο χιαστό ή και  σε άλλους συνδέσμους ή  μηνίσκους του γόνατος.

 

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η νόσος Dupuytren (Ντυπουτρέν) ή ρίκνωση της παλαμιαίας απονεύρωσης οφείλεται σε προοδευτική ίνωση του υποδόριου ιστού της παλάμης με τελικό αποτέλεσμα την σύγκαμψη των δακτύλων του χεριού. Πιο συχνά αφορά τον παράμεσο και το μικρό δάκτυλο.

Οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα και μάλιστα σε ποσοστό 10/1. Οι ασθενείς είναι συνήθως στην 5η έως την 7η δεκαετία της ζωής ενώ η εμφάνιση της νόσου πριν τα 40 έτη είναι σπάνια. Η αιτιολογία της δεν είναι γνωστή αλλά υπάρχει κληρονομική προδιάθεση και συνδιάζεται με την κατάχρηση αλκοόλ ή τη χρόνια λήψη αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Το επάγγελμα δε φαίνεται να έχει σχέση. Η βλάβη στις μισές περιπτώσεις αφορά και τα δύο χέρια.

Οι ασθενείς στην αρχή έχουν δυσκολία στο να συγκρατήσουν ένα αντικείμενο στην παλάμη ενώ αργότερα όσο προχωράει η βλάβη δεν μπορούν να το αφήσουν ή να αυτοεξυπηρετηθούν με το χέρι αυτό.

Η θεραπεία της νόσου Dupuytren είναι κυρίως χειρουργική. Στα αρχικά στάδια βέβαια μπορούν να δοκιμαστούν παθητικές διατάσεις από τον ίδιο τον ασθενή ή να γίνει ένεση κορτιζόνης από το γιατρό του στην περιοχή της βλάβης. Όμως  η σύγκαμψη στο επίπεδο της μετακαρποφαλαγγικής ή της φαλαγγοφαλαγγικής άρθρωσης φτάσει τις 30ο πρέπει να γίνει χειρουργική αντιμετώπιση συνήθως με μερική ή ολική εκτομή της απονεύρωσης σε νεότερα άτομα και διατομή των μεγάλων χορδών της παθολογικής παλαμιαίας απονεύρωσης σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας.

 

   
 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

 

Το Συγγενές Μυϊκό Ραιβόκρανο (Σ.Μ.Ρ.) αποτελεί μια σχετικά συχνή συγγενή πάθηση η οποία  χαρακτηρίζεται από την  πλάγια κλίση  της κεφαλής προς τη μία πλευρά και την στροφή προς την αντίθετη. Η πάθηση αν παραμείνει χωρίς θεραπεία οδηγεί σε αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα.

Οι παθητικές διατάσεις του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός μπορούν να εφαρμοστούν και από τους γονείς μετά από εκπαίδευση. Με το ένα χέρι στηρίζεται το κεφάλι του παιδιού και ο σύστοιχος ώμος ενώ με το άλλο γίνεται πλάγια κάμψη του κεφαλιού και στροφή προς την αντίθετη πλευρά. Εφαρμόζονται 10-15 διατάσεις τουλάχιστον 2 φορές την ημέρα με διάρκεια διάτασης 30 sec. Σχετικά με τις παθητικές διατάσεις του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός αναφέρεται αποτελεσματικότητα από 90 έως 95 % όταν εφαρμόζονται σωστά και καθημερινά. Το ποσοστό υποτροπής είναι ίσο με 2 %. Αναφέρεται ακόμη η θετική επίδραση της συχνής αλλαγής θέσεων και η ενθάρρυνση στροφής του κεφαλιού με ερεθίσματα προς την πάσχουσα πλευρά. Έχει προταθεί ακόμη η χρήση αυχενικού κηδεμόνα σε μεγαλύτερα παιδιά σε θέση ελαφράς υπερδιόρθωσης.

Το Σ.Μ.Ρ. αν δεν θεραπευτεί εγκαίρως οδηγεί στην εμφάνιση δευτερογενών παραμορφώσεων του προσώπου και της κεφαλής κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής. Οι παθητικές διατάσεις του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός είναι μια αποτελεσματική θεραπεία του Σ.Μ.Ρ. η οποία όμως πρέπει να αρχίζει νωρίς. Αρνητικοί προγνωστικοί παράγοντες θεωρούνται η παρουσία μάζας στον στερνοκλειδομαστοειδή, η αρχική στροφή της κεφαλής από την ουδέτερη θέση μεγαλύτερη από 15ο και η ηλικία > 1 έτος από την έναρξη της θεραπείας. Μετά την ηλικία των 12-18 μηνών απαιτείται η χειρουργική αντιμετώπιση με απλή διατομή της στερνοκλειδικής έκφυσης ή σε σοβαρότερες περιπτώσεις η διπολική με διατομή και της μαστοειδικής κατάφυσης.

   

Page 8 of 10