Text Size

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΙΣ ΟΣΤΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ ΣΤΟΝ ΑΚΡΟ ΠΟΔΑ

 

 

 Οι πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι του άκρου ποδός παρά την σπανιότητα τους συχνά αποτελούν αντικείμενο καθυστερημένης ή και λανθασμένης διάγνωσης. Αυτό έχει σαν συνέπεια την εφαρμογή καθυστερημένης ή μη ενδεδειγμένης θεραπείας.

Οι  όγκοι  αυτοί του άκρου ποδός αποτελούν ένα μικρό ποσοστό 1-2 % των συνολικών οστικών όγκων. Από αυτούς περί τα ¾ είναι καλοήθεις όγκοι με καλή πρόγνωση. Ο οπίσθιος άκρος πόδας αποτελεί το σημείο εντόπισης για το 60 %, ο πρόσθιος άκρος πόδας στο 30 % και ο ταρσός στο 10 % των περιπτώσεων.Στην πλειοψηφία αυτών ανευρίσκονται όγκοι όπως το οστεοειδές οστέωμα, η ανευρυσματική κύστη και το εγχόνδρωμα.

Το οστεοειδές οστέωμα ανευρίσκεται κυρίως στον αστράγαλο, τα δάκτυλα , την πτέρνα και ακολουθούν τα οστά του ταρσού και τα μετατάρσια.Είναι πιο συχνό σε άνδρες 10-30 ετών. Χαρακτηρίζεται από επίμονο νυκτερινό άλγος το οποίο υφίεται με τα συνήθη αντιφλεγμονώδη και την ασπιρίνη. Αν και έχει χαρακτηριστική ακτινολογική εικόνα πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί ορισμένες φορές από το κάταγμα εκ κοπώσεως, την αλγοδυστροφία και την περιοχική οστεοπόρωση.

Η ανευρυσματική κύστη εντοπίζεται κυρίως στην πτέρνα, τον αστράγαλο και τα μετατάρσια σε νεαρά άτομα κάτω των 20 ετών. Η ανακάλυψη της μπορεί να συνοδεύεται με ιστορικό τραυματισμού λίγους μήνες πριν ή με παθολογικό κάταγμα. Το πόδι μπορεί να είναι οιδηματώδες και εξέρυθρο.

Τα εγχονδρώματα μπορούν να είναι μονήρη ή πολλαπλά. Ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία αφού είναι ανώδυνα. Η κακοήθης εξαλλαγή τους σε χονδροσάρκωμα είναι πολύ σπάνια και δεν χρειάζονται θεραπεία αν δεν προκαλούν επαναλαμβανόμενα καταγματα οπότε γίνεται απόξεση της βλάβης και τοποθέτηση μοσχευμάτων.

Οι κακοήθεις πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι ανευρίσκονται κυρίως στον οπίσθιο άκρο πόδα και κυρίως στην πτέρνα και στην πλειοψηφία τους αφορούν το σάρκωμα Ewing, το χονδροσάρκωμα και το οστεοσάρκωμα.

Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον πιο κοινό κακοήθη όγκο των οστών μετά το πολλαπλούν μυέλωμα. Μόνο 1 % όμως των περιπτώσεων εντοπίζονταιι στον άκρο πόδα. Συνοδεύεται συνήθως από ισχυρό άλγος, επίμονο οίδημα ερυθρότητα του δέρματος και επίφλεβο. Αναπτύσσεται ταχέως και δίνει γρήγορα πνευμονικές μεταστάσεις.

Το χονδροσάρκωμα μπορεί να είναι κεντρικό ή περιφερικό ανάλογα με την περιοχή του οστού από την οποία εξορμά. Επειδή αναπτύσσεται αργά συχνά διαφεύγει της έγκαιρης διάγνωσης. Επειδή μεθίσταται αργά η χειρουργική αντιμετώπιση του ιδιαίτερα η έγκαιρη συνοδεύεται από καλή πρόγνωση.

Το σάρκωμα Ewing είναι συχνότερο στους άρρενες και αναπτύσσεται συνήθως στα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος του άκρου πόδα με πιο συχνή εντόπιση στον οπίσθιο πόδα και ιδιαίτερα την πτέρνα. Η νόσος μπορεί να εμφανίζεται με ποικιλία άτυπων τοπικών και συστηματικών εκδηλώσεων.

Η διαφορική διάγνωση του σαρκώματος Ewing περιλαμβάνει κυρίως το οστεοσάρκωμα, η οστεομυελίτιδα το ηωσινόφιλο κοκκίωμα, το νευροβλάστωμα και τους περιφερικούς νευροεξωδερμικούς όγκους.

Συμπερασματικά οι πρωτοπαθείς οστικοί όγκοι πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπόψιν κατά  τη  διαφοροδιάγνωση των οστικών βλαβών που αφορούν τον άκρο πόδα ώστε να διαγιγνώσκονται έγκαιρα και να αποφασίζεται η πλέον κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση. Η ακριβής διάγνωση τους απαιτεί ενδελεχή κλινική εξέταση, σπινθηρογραφικό έλεγχο, έλεγχο με αξονική και μαγνητική τομογραφία. Για την τεκμηρίωση της διάγνωσης, η ιστολογική βιοψία της περιοχής της βλάβης είναι απαραίτητη. Ας σημειωθεί ότι τόσο η τεχνική όσο και το σημείο της βιοψίας είναι ιδιαίτερης σημασίας, αφού μπορούν να επηρεάσουν τη διάσωση του σκέλους όπως και την ίδια την επιβίωση του ασθενούς. Όταν τελικώς τεθεί η διάγνωση της νεοπλασίας ο ασθενής αντιμετωπίζεται από κατάλληλη ιατρική ομάδα σε ειδικό κέντρο.

 

 <-->