Text Size

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η τενοντίτιδα του επιγονατιδικού ή αλλιώς «γόνατο του άλτη» είναι κοινός τραυματισμός από υπέρχρηση μεταξύ των επαγγελματιών και των ερασιτεχνών αθλητών. Ποσοστό ίσο με 14% μεταξύ των επαγγελματιών αθλητών έχει υπολογιστεί ότι εμφανίζει την πάθηση αυτή. Επίσης σε αθλητές μπάσκετ και βόλλει η τενοντίτιδα του επιγονατιδικού τένοντα μπορεί να φτάσει στο 40 %.

Ο εκτατικός μηχανισμός του γόνατος επηρεάζεται και η αθλητική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται από από πρόσθιο πόνο στο γόνατο και ευαισθησία στην κατάφυση του επιγονατιδικού ή του τετρακεφαλικού τένοντα. Οι ενοχλήσεις μπορεί να κρατούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, που μπορεί να παρατείνεται για αρκετούς μήνες.

Η πάθηση οφείλεται σε διαφορετικούς ενδογενείς και εξωτερικούς παράγοντες.

Έτσι έχει βρεθεί ότι παράγοντες όπως η σωματική διάπλαση του αθλητή, η υψηλή θέση και η υπερκινητικότητα της επιγονατίδας, η ελαστικότητα των μυών του μηρού, το μέγεθος του λιπώδους σώματος, αλλά και το μέγεθος και το έδαφος της προπόνησης όπως και ο αθλητικός εξοπλισμός διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση αυτής της παθολογίας.

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και στη λεπτομερή κλινική εξέταση. Ο πόνος στο γόνατο συνοδεύεται από οίδημα, πόνο μετά από κάθισμα για αρκετή ώρα, έκπτωση της λειτουργικότητας της άρθρωσης με δυσκολία στη βάδιση και στο ανέβασμα σκάλας και τοπική ευαισθησία.

Οι ακτινολογικές εξετάσεις, όπως το υπερηχογράφημα, οι ακτινογραφίες, η αξονική ομογραφία και μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιούνται κυρίως για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών πρόσθιου επιγονατιδικού πόνου με παρόμοια κλινική εικόνα.

Η θεραπεία είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει ανάπαυση, ακινητοποίηση, εφαρμογή πάγου, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία.

Διαφορετικές θεραπείες με ενέσεις όπως με ξηρή βελόνα, ενέσεις κορτιζόνης, απροτινίνης και σκληρυντικών ουσιών έχουν χρησιμοποιηθεί με θετικά αποτελέσματα.

Τελευταία χρησιμοποιούνται με ενθαρρυντικά αποτελέσματα οι τοπικές εγχύσεις αυξητικών παραγόντων από αυτόλογο αίμα, διαδικασία σχετικά απλή και όχι ιδιαίτερα δαπανηρή θεραπεία.

Σε περιπτώσεις υποτροπής η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη, ιδίως για όσους επιθυμούν να επιστρέψουν σε υψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.
Αυτή συνήθως περιλαμβάνει την τενοντοτομή του επιγονατιδικού τένοντα με εκτομή του παρατένοντα και την απόξεση των εκφυλισμένων ιστών ή και τους πολλαπλούς τρυπανισμούς του κάτω πόλου της επιγονατίδας. Συγχρόνως μπορεί να εφαρμοστεί επίσης η υπό υπερηχογραφικό έλεγχο διαδερμική τενοντοτομή .

Η αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση για τους ασθενείς με τενοντίτιδα επιγονατιδικού αποτελεί σύγχρονη θεραπεία πολύ καλά αποτελέσματα η οποία κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια στη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της πάθησης. .

www.dailygoal.gr