Text Size

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

‘Ενας αξιοσημείωτος αριθμός κακώσεων από υπέρχρηση στην περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης και τον άκρο πόδα καταγράφεται σαν αποτέλεσμα επανελειμμένων μικροτραυματισμών κατά τη διάρκεια αθλητικών κυρίως δραστηριοτήτων. Ιδιαίτερα η αυξημένη δραστηριότητα σε αθλήματα αντοχής συνδιάζεται με προβλήματα τέτοιου είδους από την περιοχή. Ας σημειωθεί ότι κακώσεις στην ποδοκνημική και τον άκρο πόδα καταγράφονται σε ποσοστό 30 έως 50 % σε αθλητές δρόμου σαν αποτέλεσμα της συγκέντρωσης των φορτίων η οποία οδηγεί στην εγκατάσταση παθολογίας από υπέρχρηση.

Διάφορα ανατομικά στοιχεία εμπλέκονται σε αυτή την παθολογία όπως μύες και τενοντες, ορογόνοι θύλακες, απονευρώσεις, νεύρα, σύνδεσμοι και οστά. Επίσης μια σημαντική σειρά διαφορετικών παθολογιών συπεριλαμβάνεται στις κακώσεις από υπέρχρηση στην περιοχή, όπως η τενοντίτιδα του Αχιλλείου τένοντος, η τενοντίτιδα του προσθίου και του οπισθίου κνημιαίου μυός, οι δυσλειτουργίες των περονιαίων μυών (τενοντίτιδες, ρήξεις, εξάρθρημα), η ορογοναθυλακίτιδα του αχιλλείου τένοντος, η παραμόρφωση Haglund, η πελματιαία απονευρωσίτιδα, η αποφυσίτιδα της πτέρνας (νόσος του Sever), η οστεοχονδρίτιδα του σκαφοειδούς του ταρσού (νόσος Kohler), η οστεοχονδρίτιδα της κεφαλής του 2ου μεταταρσίου (νόσος του Freiberg) και τα σύνδρομα συμπίεσης των περιφερικών νεύρων.

Για την εμφάνιση των κακώσεων αυτών ενοχοποιείται η συμμετοχή διαφόρων εξωγενών και ενδογενών παραγόντων. Παράδειγμα ενδογενών παραγόντων αποτελούν ο υπερπρηνισμός του άκρου πόδα, η ραιβοιϊπποποδία και η ανισοσκελία ενώ εξωγενείς παράγοντες μπορούν να είναι τα ακατάλληλα υποδήματα, η έλλειψη προπόνησης και περιβαντολογικοί παράγοντες όπως το έδαφος στο οποίο εκτελείται η αθλητική δραστηριότητα και οι κλιματολογικές συνθήκες.

Η αντιμετώπιση των κακώσεων αυτών από υπέρχρηση στοχεύει κατ’αρχήν στην εξάλλειψη των αιτιών οι οποίες τα δημιουργούν με ιδιαίτερη έμφαση στην κατεύθυνση της πρόληψης και είναι κυρίως συντηρητική με την φυσικοθεραπεία να έχει τον σημαντικότερο ρόλο σε συνεργασία με άλλα μέσα όπως ορθωτικά κτλ. Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται επί αποτυχίας της συντηρητικής θεραπείας από εξειδικευμένους στις κακώσεις αυτές Ορθοπαιδικούς ενώ συνοδεύεται από το κατάλληλο φυσικοθεραπευτικό μετεγχειρητικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε ασθενούς.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Αμπατζίδης Γ. Αθλητικές Κακώσεις. University Studio Press. Θεσσαλονίκη, 1998.

2. Baxter DE, Zingas C: The foot in running. J Am Acad Orthop Surg. 3:136-14, 1995.

3. Bouysset M. Bone and Joint Disorders of the Foot and Ankle. Springer-Verlag. Βerlin Ηeidelberg New York, 1998.

4. Jozsa L, Kannus P.Human Tendons. Anatomy, Physiology , and Pathology. Human Kinetics, 1997.

5. Selmani E, Gjata V, Gjika E. Current Concepts Review:Peroneal Tendon Disorders. Foot Ankle Int 2006. 27 (3):221-228, 2006.