Text Size

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

           Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου  οφείλεται κυρίως στην συμπίεση της υποκλείδιας αρτηρίας  κατά την έξοδο της από το θώρακα και κατά  τη διαδρομή της μέχρι τη μασχάλη. Σπανιότερα τα συμτώματα μπορούν να οφείλονται σε συμπίεση του βραχιονίου πλέγματος σε αυτή την περιοχή. Εκδηλώνευται με διαλείποντα πόνο του άνω άκρου ο οποίος εντοπίζεται στην περιοχή της ωμικής ζώνης με επέκταση στην έσω επιφάνεια του άνω άκρου και την περιοχή κατανομής του ωλενίου νεύρου ενώ μπορεί να αντανακλά προς τον αυχένα και την περιοχή του αυτιού και του προσώπου (Νευρολογικής αιτιολογίας σύνδρομο θωρακικής εξόδου).  Μπορεί να οφείλεται σε παρουσία υπεράριθμης αυχενικής πλευράς ή υπερτροφικού πρόσθιου σκαληνού μυός.

             Ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση του συνδρόμου είναι η δοκιμασία  Αdson κατά την οποία  ο κερκιδικός σφυγμός ψηλαφάται πριν και μετα την άρση του ώμου σε παγωγή, έκταση και έξω στροφή οπότε  η μείωση ή και εξάλειψη είναι ενδεικτικά σημεία της νόσου. Άλλες δοκιμασίες είναι επίσης η δοκιμασία του πλευροκλειδικού χώρουμε την οποία συμπλησιάζεται η πρώτη πλευρά προς την κλείδα με αποτέλεσμα να στενεύει ο χώρος μεταξύ τους. Ο εξεταζόμενος σε αυτή τη δοκιμασία είναι σε όρθοα στάση και μετά από βαθειά εισπνοή στέκεται σε στάση προσοχής , δηλαδή προτείνει το θώρακα και κατασπά τους ώμους. Η εξασθένιση ή και εξαφάνιση του κερκιδικού σφυγμού αποτελεί θετική δοκιμασία.

          Για τη διάγνωση του συνδρόμου απαραίτητος είναι ο ακτινολογικός έλεγχος ο οποίος θα αποκλείσει την παρουσία υπεράριθμης πλευράς ή σπανιότερα όγου Pancost, ενώ μπορεί να χρειαστεί και υπερηγογραφικός έλεγχος των αγγείων με Triplex και λιγότερο συνά αγγειογραφία. Ο ηλεκτρομυογραφικός έλεγχος αν και λιγότερο χρήσιμος μπορεί να παοκαλύψει σημεία πίεσης και εκτός από την περιοχή του βραχιονίου πλέγματος όπως σε πίεση στην  αύλακα του ωλενίου νεύρου ή στον καρπιαίο σωλήνα  (double crush syndrome). Διαφορική διάγνωση γίνεται από περιπτώσεις ωλένιας νευρίτιδας, αυχενικής μυελοπάθειας, παθήσεων του ώμου κτλ. Η θεραπεία είναι καταρχήν συντηρητική κυρίως με ασκήσεις  ενδυνάμωσης των μυών της ωμικής ζώνης και εκπαίδευση σωστήε στάσης και χαλάρωσης ενώ σε αποτυχία γίνεται χειρουργική  απελευθέρωση.